Chrystus, który sam jest Słowem, opowiada nam o Ojcu w sposób prosty, a równocześnie sugestywny. Jego przypowieści osadzone są w realiach codziennego życia zwyczajnego człowieka. Czas i przestrzeń, jakie dzielą nas od momentu, gdy głosił je w starożytnej Palestynie, nie umniejszają ich uniwersalnego i ponadczasowego charakteru. Niemniej próba uchwycenia ich istoty, wymaga cierpliwego i wytrwałego kontemplowania słów Mistrza. Modlitwa różańcowa pozwala nam zanurzyć się w klimacie ciszy i słuchania – tego, co Pan mówi do swojego Kościoła oraz tego, co mówi osobiście do mnie.
Prezentowany cykl trzydziestu jeden rozważań został przygotowany z myślą o duszpasterzach głoszących słowo podczas październikowych nabożeństw różańcowych. Niemniej mogą również służyć jako inspiracje do osobistej modlitwy i refleksji dotyczącej Jezusowej wizji Królestwa.
„Zechciejmy zostawić na chwilę te nasze «perełki doczesności» i skupić się na szukaniu «perły» – Boga i Jego Królestwa”.
(fragment rozważań)