122575316 sklep@stanislawbm.pl PL / zł
Kategorie
PL / zł
Lista wpisów
Lista wpisów

Jak Duch Święty działa w Kościele?

13.05.2024
#ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO
#ZIELONE ŚWIĘTA
#HISTORIA ODNOWY
#EWANGELIZACJA
#ŚWIADECTWO

Uroczystość Zesłania Ducha Świętego jest celebrowana w Kościele od początku. Pierwotnie łączono ją z Wielkanocą, natomiast jako odrębne święto występuje od IV wieku. Oficjalnie uroczystość Zesłania Ducha Świętego została wprowadzona na synodzie w Elwirze w 306 roku.

Niemniej jednak odnowienie pobożności ukierunkowanej na Ducha Świętego, na wzór pierwszego Kościoła, ma stosunkowo niedługą historię.

Papież Leon XIII i listy siostry Eleny Guerry

Był 1 stycznia 1901 roku, rozpoczynał się wiek XX. W bazylice św. Piotra w Rzymie papież Leon XIII odśpiewał w imieniu całej wspólnoty Kościoła hymn „Veni Creator Spiritus” (O, Stworzycielu Duchu, przyjdź). W ten sposób zawierzył Duchowi Świętemu rozpoczynające się stulecie.

Gest Leona XIII został zainspirowany listami pewnej włoskiej zakonnicy, siostry Eleny Guerry, założycielki zgromadzenia zakonnego Oblatek Ducha Świętego. Siostra Elena Guerra była włoską mistyczką. Na przełomie wieków napisała do papieża kilkanaście listów, w których zachęcała go, by wezwał wszystkich katolików do odnowienia więzi z Duchem Świętym.

Zesłanie w Kansas

Podczas gdy w Rzymie papież Leon XIII powierzał Kościół Duchowi Świętemu, w Stanach Zjednoczonych w miejscowości Topeka w stanie Kansas miało miejsce następujące zdarzenie. W Biblijnej Szkole Bethel, prowadzonej przez pastora Charlesa Parhama, trwało sylwestrowe czuwanie modlitewne. Kilka dni wcześniej pastor Parham zadał swoim studentom pewne zadanie. Mieli sprawdzić, czy w Biblii znajduje się opis konkretnego znaku potwierdzającego szczególne działanie Ducha Świętego. Studenci jako odpowiedź wskazali kilka fragmentów z Dziejów Apostolskich.

„Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak przemawiali w jego własnym języku”. (Dz 2,6)

Spotkanie modlitewne w szkole Parhama miało określony cel. Zgromadzeni modlili się o przyjście Ducha Świętego. Podczas modlitwy jedna ze studentek, Agnes Ozman, poprosiła pastora, aby się nad nią pomodlił. Wówczas zstąpił na nią Duch Święty i dał jej łaskę modlitwy językami. W kolejnych dniach Parham i część jego uczniów również otrzymali ten dar.

Pittsburgh: początek Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej

Przyjrzyjmy się podobnym wydarzeniom w Kościele katolickim. Wiosną 1966 roku dwóch profesorów amerykańskiego uniwersytetu Duquesne w Pittsburghu (Pensylwania) zobowiązało się do codziennej modlitwy o przyjście Ducha Świętego:

 

Przybądź, Duchu Święty,

Spuść z nie biosów wzięty

Światła Twego strumień.

Przyjdź, Ojcze ubogich,

Dawco, darów mnogich,

Przyjdź, Światłości sumień.

 

Po kilku miesiącach, w lutym 1967 roku, zorganizowali weekendowy wyjazd modlitewny do domu rekolekcyjnego „Arka i Gołębica”. W ramach przygotowania do rekolekcji wskazano uczestnikom dwie lektury: Dzieje Apostolskie (Dz 1–4) oraz Krzyż i sztylet Davida Wilkersona.  W piątek 17 lutego grupa ponad dwudziestu osób wyruszyła na rekolekcje. Spotkanie rozpoczęto od podjęcia refleksji na temat Maryi (por. Dz 1,14) oraz nabożeństwa pokutnego.

Rankiem następnego dnia miało się odbyć przyjęcie urodzinowe. Patti Mansfield Gallagher weszła na piętro do kaplicy, aby zaprosić znajdujących się tam studentów. Kiedy uklęknęła przed Najświętszym Sakramentem, odczuła w wyjątkowy sposób Bożą obecność. Pojawiła się w niej myśl: „On jest Królem królów i Panem panów”.

Bóg przyprowadził do kaplicy kolejnych studentów, którzy podobnie jak Patti doświadczyli szczególnego działania Ducha Świętego. Jak interpretuje to Patti:

„Tak, tej nocy odbyło się przyjęcie urodzinowe: zaplanowane przez Boga w «izbie na górze» – narodziny Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej”[1].

Recepcja w Kościele. „Dokumenty z Malines”

Pittsburgh uznaje się za początek Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej, czyli międzynarodowego ruchu, opartego na trwaniu w bliskiej więzi z Duchem Świętym. Relacja ta przejawia się między innymi w otrzymywaniu nadzwyczajnych darów, nazywanych charyzmatami. Od samego początku ruch charyzmatyczny budził kontrowersje ze względu na swój niekonwencjonalny sposób modlitwy, niemal niewystępujący w tradycyjnym duszpasterstwie. Pytania i wątpliwości nie pozostały bez odpowiedzi. Znajdziemy je w dokumentach Magisterium Kościoła. Na uwagę zasługują tzw. „Dokumenty z Malines”, które obejmują najważniejsze zagadnienia dotyczące założeń i działań Odnowy Charyzmatycznej.

W dniach 21–26 maja 1974 roku kardynał Léon-Joseph Suenens zorganizował w belgijskiej miejscowości Malines spotkanie przedstawicieli katolickich wspólnot charyzmatycznych w celu opracowania oceny teologicznej oraz wskazań duszpasterskich dotyczących Odnowy Charyzmatycznej. Kardynał poprosił o konsultacje uznanych teologów takich jak: Yves Congar, Walter Casper René Laurentin oraz Joseph Ratzinger. Opracowany wówczas dokument stanowi próbę odpowiedzi na podstawowe problemy związane z rozwijającym się ruchem. W kolejnych latach odbywały się następne spotkania, których owocem jest zbiór sześciu opracowań, zwanych Dokumentami z Malines.

Czy doświadczenie Ducha Świętego jest dla nielicznych?

Ksiądz Andrzej Zwoliński pisze w swojej książce Zesłanie Ducha Świętego: „Według św. Pawła wszyscy wierni są charyzmatykami, bo wszyscy są powołani, by wykorzystywać otrzymane dary dla wspólnego dobra”[2]. Ksiądz Zwoliński przestrzega przed skłonnością do szukania „cudowności” – każdy dar powinien służyć umocnieniu mojej osobistej więzi z Bogiem oraz budowaniu wspólnoty z braćmi i siostrami. Równocześnie zachęca nas do ostrożności. Każdy charyzmat należy rozeznać – w odniesieniu do Pisma św., Tradycji oraz Magisterium Kościoła.

Podsumowanie

Przytoczone historie pokazują nam, że Duch Święty działa w swoim Kościele, prowadząc nas do głębszego zjednoczenia z Ojcem i Synem. Poznając kolejne świadectwa, przekonujemy się, że Dzieje Apostolskie nie są przeszłością. Powstawanie kolejnych wspólnot wskazuje na obecne w ludziach pragnienie życia w bliskości z Bogiem. Pozostaje nam zawołać:

 

Daj nam przez Ciebie Ojca znać,

Daj, by i Syn poznany był.

I Ciebie, jedno tchnienie Dwóch,

Niech wyznajemy z wszystkich sił.

 

Źródła:

 


[1] Za: Siemieniewski A., Kiwka M., Chrześcijańskie ruchy charyzmatyczne: nowość czy kontynuacja tradycji?, Wydawnictwo Pallotinium, Poznań 2019, s.

[2] Zwoliński A., Zesłanie Ducha Świętego, Wydawnictwo św. Stanisława BM, Kraków 2022, s. 31.